فردا، و فردا و فردا،با گامهای کوتاه، از روزی به روز دیگر، تا آخرین حرف ثبت شده در دفتر عمر می خزد؛ و تمام دیروزهایمان راه مرگ خاک آلود را برای ابلهان روشن کرده است. خاموش، خاموش، ای شمع حقیر!زندگی چیزی جز سایهای لرزان نیست، بازیگری است بینوا که ساعت خویش را بر صحنه جولان می دهد و می خروشد و آنگاه چی...

دو دریچه دو نگاه دو پنجرهدو رفیق دو نگاه دو حنجرهدو مسافر تو مسیر زندگیدو عزیز دو همدم همیشگیبا هم از غروب و سایه رد شدیمقصه عاشقی رو بلد شدیمفکر میکردیم آخر قصه اینهجز خدا هیشکی مارو نمی بینهدو غریبه

توی این سرما، کاش میدونستم دستای یخ زدتو تو جیب کی میزاری؟! جیب هیشکی... توی بغل کی گوله میشی و کی نوازشت میکنه! تن من هنوز عطر تنت پیچیده بهش بعد از برف بازی دلت بغل گرم میخواد! یه سکس نیمه کاره! هیچوقت، هیچی...#گریه #دیدار#ستاره کوچولو

از برکهبه دریا بزن!تنهاییاَتبزرگ شده است مرد...

نه بسته ام به کس دلنه بسته کس به من دلچو تخته پاره بر موجرها رها رها منز من هر آن که او دورچو دل به سينه نزديکبه من هر آنکه نزديکاز او جدا جدا مننه چشم دل به سويينه باده در سبوييکه تر کنم گلوييبه ياد

خجول و شرمنده نباش. دلسرد و تسلیم نشو. رام و مطیعِ سکوت نشو. بیرون بمان. خطرناکتر شو. کاری کن که مردم از گزش نیشت وحشت کنند. آنچه را دیگران کمبها و بیارزش کردهاند، بازگردان. اجازه نده مغلوبِ تمسخرِ اشتیاقت به فریاد زدن شوی. به تعهدت پشت نکن. تو باید از ناپاکیها، فقر، بیعدالتیها و هزاران شکنجهی روزان...

همچو خورشید به عالم نظری ما را بسنفس گرم و دل پر شرری ما را بسخنده در گلشن گیتی به گُــل ارزنی بادهمچو شبنم به جهان چشم تری ما را بسگرچه دانم که میسّر نشود روز وصالدر شب هجر امید سحری ما را بساگر ا

امسال هم با همه تلخ و شيرينهاش گذشت! اتفاقات خوبش كم نبود...خدايا شكرت

گاهی اوقات باید بگذری و بگذاری و بروی. وقتی میمانی و تحمل میکنی، از خودت یک احمق میسازیاز نمایشنامهی مالون میميردساموئل بکت

...و چقدر سحرهای ماه رمضان پر است از خاطرات تلخ و شیرین شبهای عاشقانه قدیمی، سحرهای دور از خانه، سحرهای مهمانپذیر، سحرهای تنهایی و سحرهایی افسرده! ا

خوشا آن زمان که نکویان کنند غارت شهر مرا تو گیری و گویی که این اسیر من است...

علف، گور را محو میکند. زمان، درد را. باد، رد پای رفتگان را میلیسد. زمان، محنت خونچکانِ خاطرهی دردناک زنانی را که مردان محبوبشان را دگر بار ندیدند و دیگر هیچگاه باز نخواهند دیداز کتاب دُن آراممیخائیل شولوخف

عشق تن به فراموشی نمیسپارد مگر یک بار برای همیشه. جام بلور تنها یک بار میشکند. میتوان شکستهاش را، تکههایش را نگه داشت اما شکستههای جام، آن تکههای تیز برنده، دیگر جام نیست از کتاب یک عاشقانهی آرامنادر ابراهیمی

بی تو میرفتم، می رفتم، تنها، تنها... و صبوری مرا کوه تحسین میکرد حمید مصدق

با توام ای من، رشد کن و نق نزن همه را هم متقاعد نکن! یاوه گویان، پس فردا برای فتح قله ات نیز گلواژه ها دارند که ببافند خوابشان را با اراده و قاطعیتت آشفته ساز...

برای کفشی که همیشه پایت را می زند فرقی نمی کند تو راهت را درست رفته باشی یا اشتباه!هر مسیری را با او هم قدم شوی باز همدست آخر به تاول های پایت می رسیآدم ها هم به کفشها بی شباهت نیستند!آدمی که همیشه آزارت می دهد هیچ وقت نخواهد فهمیدتو چه دردی را تحمل کردی تا با او همقدم باشی...

درست‌ترین تصمیم زندگی‌ام را در دشوارترین روزهایش گرفتم.در ن&#1

عشق برای مردها همچمن یک زخم عمیق می ماند!به همین دلیل بی آنکه چرایش را بدانند، از کسی که بیشتر از همه دوست دارند می گریزند! آنها از این زخمها می هراسند... Let's block ads! (Why?)

عشق برای مردها همچمن یک زخم عمیق می ماند!به همین دلیل بی آنکه چرایش را بدانند، از کسی که بیشتر از همه دوست دارند می گریزند! آنها از این زخمها می هراسند... Let's block ads! (Why?)

عشق برای مردها همچمن یک زخم عمیق می ماند!به همین دلیل بی آنکه چرایش را بدانند، از کسی که بیشتر از همه دوست دارند می گریزند! آنها از این زخمها می هراسند... Let's block ads! (Why?)