آسمان را بنگر!که هنوزبعد صدها شب و روز مثل آن روز نخست، گرم و آبي و پر از مهر به ما ميخندد! ماه من غصه چرا؟!تو مرا داري و من هر شب و روزآرزويم همه خوشبختي توست !ماه من !
غم و اندوه اگر هم روزي مثل باران باريد
يا دل شيشه ايت
از لب پنجره عشق زمين خوردو شکست، با نگاهت به خدا
چتر شادي واکن و بگو با دل خود
ارزویم همه خوشبختی توست...
+ نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۶/۰۹ساعت 23:54  توسط علی
|
برچسب: نوستالژی,
نویسنده: یوسف صادقی
تاريخ: شنبه
1 مهر
1396 ساعت: 4:40